10 Ocak 2014 Cuma

Samsun Türkiye Birincisi Oldu


Ateşli silah taşıma oranının değerlendirildiği sıralamanın ilk sırasında da yüzde 46,7 ile yine Samsun ili var.
 Türkiye Büyük Millet Meclisi Şiddet Komisyonca hazırlandığı bildirilen bir rapor yayınlandı. Bu rapor Samsunumuzun geldiği noktanın vahametini net bir ifadeyle ortaya koymaktadır. Yapılan araştırmaya göre; delici-kesici alet bulundurma oranının en yüksek olduğu il yüzde 80 ile Samsun. Ateşli silah taşıma oranının değerlendirildiği sıralamanın ilk sırasında da yüzde 46,7 ile yine Samsun ili var. Yani acil eylem planı uygulanması gereken illerin başında Samsun geliyor. Dedik ya nihayet Türkiye birincisiyiz…

Aile içi şiddetin en yoğun yaşandığı şehirlerin başında Samsun var. "Kendinizi en güvende hissettiğiniz ortam" sorusunu gençlerin yüzde 4,2'si okul diye yanıtlarken, yüzde 8,3'ünün cevabı "cezaevi" oluyor. Aynı soruya "aile" diye cevap verenlerin ülke genelinde oranı yüzde 73 iken, Samsun'da bu oran yüzde 60'a düşüyor. Yani, bu şehrin gençlerinin yaklaşık yarısı ailenin "en güvenilir ortam" olmadığını düşünüyor. Bir başka deyişle ailesini güvensiz buluyor.

Bütün bu verilerden nasıl bir sonuç çıkartmalıyız sizce?

Bir an için bardağa dolu tarafından bakalım. Samsun emniyeti çok sıkı çalışıyor, ilimizde kuş uçurmuyor. Yakalananların sayısı fazla olduğu için de istatistikler olumsuz yönde etkileniyor (!)

Bardağa diğer tarafından baktığımızda ise Samsun’un ne kadar sahipsiz kaldığı Türkiye’nin Büyük Millet Meclisi tarafından tescillenmiş oluyor.

Samsun bütün kurum ve kuruluşlarıyla bu raporu ele almalı, herkes şehrim için kendi adıma ne yapabilirimi düşünerek bir hal çaresi aramalıdır. Üniversite, Belediyeler, Milli Eğitim Müdürlüğü, Rehberlik Araştırma Merkezi Müdürlüğü, Emniyet Müdürlüğü, Çocuk Yetiştirme Yurt Müdürlükleri, Kadın Koordinasyon Merkezleri, Baro, Ticaret ve Sanayi Odası gibi resmi yada sivil toplum kuruluşları bir an önce bir araya gelerek bu sorunun çözüm yollarını tartışmalı ve sonuçlar üzerinden hemen harekete geçilmelidir. Yoksa hiçbirimiz bu şehirde malımızdan ve canımızdan emin olarak dolaşamaz, uyuyamaz, yaşayamayız.

Belki şu anda bu istatistikî veriler sizi çok etkilemiyor olabilir. Ancak yarın her biriniz kapınıza 3 anahtar evinize bir çelik kasa yaptırmak zorunda kalabilir, sevdiklerinizi kör bir kurşunla kaybedebilir, suç batağına sürüklenmiş çocuklarınız ardından ah vah edebilirsiniz.

Hem bu mücadeleyi sadece bugünümüz için değil geleceğimiz için de yapmalıyız. İnancımıza göre doğan her çocuk günahsız ve temizdir. O tertemiz çocuklara, gençlere yaşanabilir bir ortam sağlamak, kötü alışkanlıkların kucağında, çıkmaz yollara sapmalarını önlemek ödevimizdir.

Eğitimsiz toplumlarda aile içerisinde, okulda, sokakta, işte, trafikte, sporda, müzikte her an her yerde şiddete rastlamak mümkündür. Sosyal bir varlık olan insanın ise bu gibi yerlerden uzak yaşamasının imkânı bulunmamaktadır.

Lütfen iş işten geçmeden, eyvah demeden kolları sıvayalım. 2009 yılını “şiddetle mücadele yılı” ilan edelim.

Sizi Şerafettin MUŞ’ un yazdığı şiddet adlı şiirle baş başa bırakıyorum.

Sizi kınıyorum devlet erkanı
İlkokula kadar indi bak şiddet
Yürekler yaralı akıyor bak kanı
İlkokula kadar indi bak şiddet

Uyurken uykudan uyanıyorum
Olmaz böyle bir şey rüya diyorum
İnsan olduğumdan utanıyorum
İlkokula kadar indi bak şiddet

Konuşmaktan, tartışmaktan uzağız
Karanlık tünele konmuş tuzağız
Oturup düşünsek neler yazarız
İlkokula kadar indi bak şiddet

Kendimi ifade edemiyorum
Anlayış, hoşgörü nedir diyorum
Toplumsal bunalım geçiriyorum
İlkokula kadar indi bak şiddet

Çağdaşlığa doğru bakamıyorum
Kirlenmiş yüzümü yıkamıyorum
Bir baba olarak haykırıyorum
İlkokula kadar indi bak şiddet

Bunca sorumlular kurumlar nerde
Gözlerinde sorumluluk bir perde
Gözyaşları merhem olmaz bu derde
İlkokula kadar indi bak şiddet

Çağdaşlığa aday olanlar nerde
İnsan olmak gibi servet var serde
Sevgi eğitimdir derman her derde
İlkokula kadar indi bak şiddet

İnsani yanıyla kabahatlisin
Sorumlu makamda sen rahat mısın
Bunlar daha çocuk nasıl kıyarsın
İlkokula kadar indi bak şiddet

Dost Şeref im ne ektiysek tez yolduk
Karanlık tünelde hayli yorulduk
Eğitimli toplum dedik bak nolduk
İlkokula kadar indi bak şiddet

Sevgiyle kalın…
/Şerif MIRIK
26.12.2008

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder